Ο ουδέτερος διαιτητής: Γιατί το υλικό νικάει την πολιτική σε κοινές περιοχές

Η πιο επικίνδυνη περιοχή σε μια ιδιοκτησία πολλών μονάδων δεν είναι η στέγη το χειμώνα ή το λεβητοστάσιο σε μια πλημμύρα. Είναι ο κοινόχρηστος υπόγειος διάδρομος όπου μένει ο διακόπτης φώτων.

Σε ένα αμφίδρομο ή τρίπτυχο —ειδικά το παλαιότερο απόθεμα κατοικιών που συνηθίζεται στα Midwest— αυτός ο διακόπτης είναι το σημείο ανάφλεξης για δυσανάλογη ποσότητα σύγκρουσης. Ένας ένοικος φεύγει για τη δουλειά στις 6:00 π.μ. και ανάβει το φως. ο επόμενος κατεβαίνει στις 9:00 μ.μ. για να πλύνει ρούχα και το βρίσκει ακόμα να καίει. Εάν αυτό το φως είναι συνδεδεμένο με τον ηλεκτρικό μετρητή του δεύτερου ενοικιαστή, ο οποίος είναι τυπικός στις μετατροπές που δεν διαθέτουν πραγματικό "μετρητή σπιτιού", έχετε πάψει να είστε ιδιοκτήτης. Έχετε γίνει διαιτητής σε μια διαμάχη για μικροκλοπές.

Μπορείτε να γράψετε "σβήσε τα φώτα" στο προσάρτημα μίσθωσης μέχρι να γίνει μπλε. Μπορείτε να τοποθετήσετε πλαστικοποιημένες επιγραφές με ευγενικές γραμματοσειρές. Μπορείτε να στείλετε ομαδικά κείμενα παρακαλώντας για ευγένεια. Τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία. Η ανθρώπινη μνήμη είναι εσφαλμένη και η δυσαρέσκεια των ενοικιαστών είναι αθροιστική. Ο μόνος τρόπος για να λυθεί το πρόβλημα συμπεριφοράς είναι να αφαιρέσετε εντελώς τη συμπεριφορά. Δεν χρειάζεται νέα πολιτική. Χρειάζεστε έναν αισθητήρα πληρότητας είκοσι δολαρίων.

Αλλά προτού οδηγήσετε στο κατάστημα προμηθειών, κατανοήστε γιατί οι περισσότερες σύγχρονες «έξυπνες» λύσεις θα αποτύχουν στο vintage κτήριο σας και γιατί ένας συγκεκριμένος τύπος ανόητου αισθητήρα είναι το μόνο πράγμα που λειτουργεί πραγματικά.

Η Ψυχολογία του Κοινού Μετρητή

Όταν ένας ενοικιαστής βλέπει ένα φως αναμμένο σε έναν κοινόχρηστο χώρο, δεν βλέπει ένα χαρακτηριστικό ασφαλείας. Βλέπουν τα λεφτά τους να καίγονται. Ακόμη και με τους σύγχρονους λαμπτήρες LED που αντλούν αμελητέα 9 Watt, η αντίληψη των απορριμμάτων είναι σπλαχνική. Σε μια κοινή κατάσταση διαβίωσης, το επιχείρημα της «δικαιότητας» είναι συχνά ένας αντιπρόσωπος για άλλα παράπονα. Εάν ο Ενοικιαστής Α είναι δυνατός, ο Ενοικιαστής Β θα προσηλώσει το γεγονός ότι ο Ενοικιαστής Α αφήνει το φως του διαδρόμου αναμμένο. Γίνεται πίνακας βαθμολογίας.

Ο αισθητήρας κίνησης είναι ένας ουδέτερος διαιτητής. Αφαιρεί την ευθύνη. Αν το φως είναι αναμμένο, ένας άνθρωπος είναι εκεί. Αν ο άνθρωπος φύγει, το φως πεθαίνει. Δεν υπάρχει «λήθη», καμία κακία, και το πιο σημαντικό, «είπε, είπε».

Περιστασιακά, θα συναντήσετε τον ενοικιαστή που απαιτεί μείωση ενοικίου επειδή τα κοινά φώτα είναι δεμένα στο συγκεκριμένο πάνελ του διακόπτη. Αυτό είναι το δίλημμα «Κοινός Μετρητής». Ενώ η σωστή νόμιμη οδός περιλαμβάνει την αποκάλυψη αυτού στη μίσθωση και ίσως την προσφορά μιας σταθερής έκπτωσης, ο υπολογισμός είναι εφιάλτης εάν η χρήση είναι ανεξέλεγκτη. Η εγκατάσταση αισθητήρων καλύπτει τη μεταβλητή. Μπορείτε να αποδείξετε μαθηματικά ότι ένα φως του διαδρόμου, που ελέγχεται από έναν αισθητήρα με χρονικό όριο 5 λεπτών, λειτουργεί για ίσως 30 λεπτά συνολικά την ημέρα. Με 15 σεντς την kWh, συζητάτε για πένες ανά μήνα. Ο αισθητήρας παρέχει το ίχνος ελέγχου που σας επιτρέπει να τερματίσετε το όρισμα "υπερβολική χρήση χρησιμότητας" προτού μετατραπεί σε παρακρατημένη επιταγή ενοικίου.

Έλεγχος πραγματικότητας καλωδίωσης: Η παγίδα "Χωρίς ουδέτερη".

Εδώ συνήθως αποτυγχάνει ο καλοπροαίρετος ιδιοκτήτης. Πηγαίνετε στο μεγάλο κατάστημα και αγοράζετε έναν έξυπνο διακόπτη με δυνατότητα Wi-Fi επειδή σας αρέσει η ιδέα να ελέγχετε την κατάσταση από το τηλέφωνό σας. Ανοίγετε το ηλεκτρικό κουτί στο διάδρομο και βρίσκετε μια έκπληξη: υπάρχουν μόνο δύο καλώδια.

Σε κτίρια που κατασκευάστηκαν πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 - και σίγουρα στα μπανγκαλόου της δεκαετίας του 1920 και στα περίπατα της δεκαετίας του 1950 που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των προσιτών ενοικιαζόμενων αποθεμάτων - οι τοποθεσίες των διακοπτών συχνά καλωδιώθηκαν ως "βρόχοι εναλλαγής". Το ρεύμα πηγαίνει πρώτα στο φωτιστικό και ένα μόνο καλώδιο πέφτει στον διακόπτη μόνο για να σπάσει το ζεστό πόδι. Δεν υπάρχει ουδέτερο καλώδιο σε αυτό το κουτί.

Αυτό είναι μοιραίο για το 90% των «έξυπνων οικιακών» gadget της αγοράς. Ένας διακόπτης Wi-Fi είναι ένας υπολογιστής. Χρειάζεται ρεύμα για να λειτουργεί το ραδιόφωνο και ο επεξεργαστής του ακόμα και όταν το φως είναι σβηστό. Για να ολοκληρώσει ένα κύκλωμα και να πάρει αυτή την ισχύ, χρειάζεται ένα ουδέτερο καλώδιο για να επιστρέψει ρεύμα στον πίνακα. Αν δεν έχετε, αυτός ο φανταχτερός διακόπτης είναι ένα χαρτί. Μην επιχειρήσετε να αποσυνδέσετε έναν ουδέτερο από μια κοντινή πρίζα ή, Θεός φυλάξοι, το καλώδιο γείωσης. Πρόκειται για παραβίαση κώδικα που δημιουργεί κίνδυνο σοκ.

Ακόμα κι αν βρείτε έναν αισθητήρα "Δεν απαιτείται ουδέτερος", πρέπει να καταλάβετε πώς λειτουργεί για να αποφύγετε τον επόμενο πονοκέφαλο: το φαινόμενο στροβοσκόπιου της ντίσκο. Αυτοί οι αισθητήρες τροφοδοτούνται από μόνοι τους περνώντας μια μικρή ποσότητα ρεύματος μέσω του ίδιου του λαμπτήρα, ακόμη και όταν είναι σβηστός. Αυτό ονομάζεται «ρεύμα διαρροής». Στις μέρες των πυρακτώμενων νημάτων, αυτό ήταν εντάξει. το ρεύμα δεν ήταν αρκετό για να ανάψει το νήμα. Αλλά τα σύγχρονα προγράμματα οδήγησης LED είναι αποδοτικοί πυκνωτές. Αποθηκεύουν αυτή τη μικροσκοπική σταγόνα έως ότου - σκάσει - έχουν αρκετή ενέργεια για να αναβοσβήνουν τη λάμπα για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Στη συνέχεια στραγγίζουν και επαναλαμβάνουν. Αν έχετε δει ποτέ φως στο διάδρομο να φαίνεται ή να τρεμοπαίζει κάθε 30 δευτερόλεπτα, αυτός είναι ο λόγος. Προσπαθείτε να χρησιμοποιήσετε τη σύγχρονη απόδοση σε ένα σύστημα σχεδιασμένο για απόβλητα βολφραμίου.

Επιλογή υλικού: Οι προδιαγραφές

Για να πλοηγηθείτε σε αυτό, αγνοήστε το διάδρομο "Smart Home" καταναλωτικής ποιότητας. Αναζητήστε συγκεκριμένες προδιαγραφές εμπορικής ποιότητας ή υπέρ των καταναλωτών. Θέλετε δύο λέξεις-κλειδιά: "Δεν απαιτείται ουδέτερο" και "PIR" (παθητικό υπέρυθρο).

Δεν χρειάζεστε αισθητήρες "Dual-Tech" (Ultrasonic + PIR) για έναν οικιακό διάδρομο. Το Dual-Tech στέλνει ηχητικά κύματα για να ανιχνεύσει μικρές κινήσεις, όπως η πληκτρολόγηση σε ένα γραφείο. Σε ένα παλιό κτίριο, η δόνηση από έναν κλίβανο με εξαναγκασμένο αέρα ή ένα βαρύ φορτηγό που περνάει μπορεί να τα πυροδοτήσει, ανάβοντας τα φώτα στις 3:00 π.μ. και φρικάροντας τους ενοίκους σας. Το παθητικό υπέρυθρο, το οποίο απλώς αναζητά κινούμενες υπογραφές θερμότητας, είναι ανθεκτικό, φθηνότερο και λιγότερο επιρρεπές σε ψευδώς θετικά σε σπίτια με ρεύματα.

Για το συγκεκριμένο σενάριο «No Neutral», το Σειρά Lutron Maestro (συγκεκριμένα το MS-OPS2) είναι ο κανόνας του χρυσού για κάποιο λόγο. Αντιμετωπίζει το τρέχον πρόβλημα διαρροής καλύτερα από φθηνότερες εναλλακτικές λύσεις, με την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιείτε υψηλής ποιότητας LED (όπως Cree ή Philips) αντί για ποικιλία από κάδους ευκαιρίας. Εάν έχετε να κάνετε με βοηθητικό δωμάτιο ή χώρο πλυντηρίου όπου ο διακόπτης έχει καθαρή θέα σε ολόκληρο το δωμάτιο, Leviton IPS02 είναι ένα συμπαγές, οικονομικά αποδοτικό εργαλείο. Σημειώστε ότι ορισμένα από αυτά απαιτούν σύνδεση γείωσης για να λειτουργήσουν εάν λείπει ο ουδέτερος—βεβαιωθείτε ότι τα μεταλλικά κουτιά σας είναι πραγματικά γειωμένα ή ότι υπάρχει καλώδιο γείωσης.

Μπορεί επίσης να έχετε έναν ενοικιαστή που αισθάνεται ανασφαλής εάν ο διάδρομος είναι κατάμαυρος. Θέλουν το φως αναμμένο ως κουβέρτα ασφαλείας. Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψετε την αυτοματοποίηση για αυτούς. Αναζητήστε μοντέλα με λειτουργία "νυχτερινό φως" ή απλώς προσαρμόστε το χρονικό όριο. Οι περισσότεροι εμπορικοί αισθητήρες σάς επιτρέπουν να ρυθμίσετε το χρονικό όριο από 1 λεπτό σε 30 λεπτά. Σε ένα δωμάτιο πλυντηρίων, ρυθμίστε το στα 15 ή 20 λεπτά για να μην σκοτεινιάσει όσο διπλώνουν τα ρούχα. Σε έναν διάδρομο διέλευσης, 5 λεπτά είναι γενναιόδωρα.

Μια κρίσιμη προειδοποίηση: Πριν εγκαταστήσετε οτιδήποτε, ελέγξτε τους τοπικούς κωδικούς κτιρίου και πυρκαγιάς. Ορισμένες δικαιοδοσίες απαιτούν κοινές διαδρομές εξόδου σε κτίρια πολλών οικογενειών να παραμένουν φωτισμένες 24 ώρες την ημέρα. Σε αυτές τις συγκεκριμένες ζώνες, ένας αισθητήρας κίνησης αποτελεί παράβαση κώδικα. Γνωρίστε τους τοπικούς κανόνες σας προτού αρχίσετε να στρίβετε συρμάτινα παξιμάδια. [[Επαλήθευση]]

Το ROI της Σιωπής

Το οικονομικό επιχείρημα για αυτή την αναβάθμιση πλαισιώνεται συνήθως γύρω από την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας. Εάν καθίσετε και κάνετε τα μαθηματικά, αυτό το επιχείρημα είναι λεπτό. Εάν έχετε ήδη τοποθετήσει εκ των υστέρων σε λαμπτήρες LED, ένας λαμπτήρας 9 Watt με 24/7 κοστίζει περίπου 10 έως 12 $ το χρόνο, ανάλογα με τις τοπικές τιμές. Ένας καλός αισθητήρας κοστίζει $30 έως $40. Η περίοδος απόσβεσης μόνο για την ενέργεια είναι τρία έως τέσσερα χρόνια.

Αλλά αυτά είναι λάθος μαθηματικά. Δεν αγοράζετε εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας. αγοράζεις σιωπή.

Αγοράζετε την εξάλειψη του μηνύματος κειμένου στις 10:00 μ.μ. ενός Σαββάτου παραπονούμενος ότι "η Μονάδα 1 άφησε τα φώτα ξανά αναμμένα." Αγοράζετε τη δυνατότητα ανανέωσης μιας μίσθωσης χωρίς μια εικοσάλεπτη συζήτηση σχετικά με τη δικαιοσύνη των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας.

Ο έξυπνος ιδιοκτήτης ξέρει ότι το πιο ακριβό πράγμα στα ακίνητα δεν είναι το υλικό, αλλά η τριβή. Ένας αισθητήρας είναι μια εφάπαξ εγκατάσταση που επιβάλλει τους κανόνες του σπιτιού με ψυχρή, ρομποτική συνέπεια. Ποτέ δεν ξεχνά, ποτέ δεν μαλώνει και δεν κουράζεται ποτέ. Σε μια επιχείρηση που βασίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις, τα καλύτερα στοιχεία είναι αυτά που αφαιρούν εντελώς τους ανθρώπους από την εξίσωση.